156.

..

غمی جان ما را

به همیشه

           همراه است

یارای ماندن نیست دیگر،

                     درسرزمینی که تو را

                                نمی گیرند

                                          به فریادی هم

دیگران گفتند  :

               سوختن و ساختن

ما با سوختن خود بود که ساختیم

و با ساختن خود بود

                   کاین چنین

                          بی رحمانه

                  سوختیم

 

155.

..

 

كاش آن آينه اي بودم من
             كه به هر صبح تو را مي ديدم

 مي كشيدم همه اندام تو را در آغوش
                       سرو اندام تو با آنهمه پيچ
                                                آنهمه تاب

                                                    آنگه از باغ تنت مي چيدم
                                                                      گل صد بوسه ناب