352.

 

بازدید از منشور کورش امانت موزه انگلستان !!!

..

    

اگه وقت دارین یا ندارین مهم نیست باید برید

اگه کوروش رو میشناسید یا نمیشناسید مهم نیست باید برید

اگه ازگاوبندی دولت ایران وانگلستان ناراحتید یانیستیدمهم نیست بایدبرید

اگه به نظرتون اینو مموتی و دولتش آوردن و شما هم که مخالف مموتی هستید

یا نیستید مهم نیست باید برید

اگه اگه اگه هزار تا دلیل باشه که برید یا نرید مهم نیست

بایــــــــــــــــــــــــــــد برید

 

 

 

+از روز ۲۷ شهریور موزه ملی ایران.

میدان توپخونه – اول ۳۰تیر – ساعت بازدید ۹ تا ۹ شب

351.

 

زندگی تمام

..

-          از اول هم ضعیف بود!

   -          بیمار بود شاید !

   من – نگفتم – اما می دانستم همه اش از تنهایی بوده ...

طفلکی روحش پوسیده بود انگار...

از چشمانش پیدا بود !

.

.

.

.

.

-          مرد دیشب ؛ ماهی تنگ بلور -

-          !

-          .

-          .

-          .

-          .

-          .

350.

 

نور

..

درست سر بزنگاه نا امیدی من!

از آسمان آستانت شبنم می تراود..

می مانم مات! به دلنوازی تو..

 

اما سیاهی این قفس ، باران مخواهد!

و

شاید..

طوفان...!

349.

 

..

آدرس نگاهت را

به چشمانم داده ام ...

بی فایده است

گریز

!

348.

 

..

نذر نگاهت شمع روشن کردم

پای همه پنجره هایی که بوی امید داشت!

شاید

فصل شقایق سهم

ما

شود...

347.

 

..

بـ ـهشتـــ هیـ ـچ استــــ

دربـرابـر گـ ـام بـرداشـ ـتن در كـ ـنار تـ ـو

در شـ ـبیـــ  زیـبـ ـا

زیـ ـر نــور مـ ـاه

346.

 

..

و تو آن آرزوی کال منی

که ميترسم

عاقبت روزی

در ميان شکوفه ها گم شوی !

345.

 

..

براي خودم كه نيست

   براي اين خيابان است ،

     كه مي گويم بيشتر ببينمت .

من به جهنم

       اما ؛

          دل ِ اين خيابان

              براي قدمهاي تو

                      سنگ فرش شده .

    تا ؛

        با لبحندی ملايم

               لباسی مردانه

                   و موهایی که در افتاب قهوه ای مینمایاند

بیائی . 

     آن وقت ،

         من دستانت را

      با خيال راحت بفشارم و بگويم :

                                    دروغ گفتم

                                 براي خودم بود

      دل من هم ميان سنگ فرش اين خيابان گير كرده .

344.

 

..

وقتی از خیالم می گذری

انگار که فقط

آمده ای و

بدون هیچ حرفی رفته ای....!

343.

 

..

اينجا ؛

      دنيا . . .

جاده اي به نام زندگي

     با جدول هايي سياه و سفيد

       كه مردم ،

               بي سبب 

                      به آن

                           شب و روز مي گويند .

و من

بي باك تر از هميشه

        از روز ، ‌بي گذر و

               از شب  ، در حذر

با پرسه هايي خسته

              در امتداد خطي كبود

تا آنجا ،

در ساعتي از فراموشي

              كه مرا به خاك سپردند

                   با خيالِ خواب آلود و

                             به آب دادند ،

                             چون دسته گلي مردود

                ميان هم آغوشي ِ خورشيد و ماه

                كه مردم

                         بي سبب

                                به آن

                                    غروب مي گويند

و اينجا ؛

       آخرت . . .

    مرا به باد مي دهند

               چون  شعرِ ننوشته ام

                            كه يادم نيست

                                   چه كسي از ديوارِ قلبم ربود

342.

 

..

آنقـــــــــــــــــــدر بــــاورت دارم

        که وقتی میگویی بــــاران

                 خیــــــــــــــس میشوم  ●●● !

341.

 

امســـــــال

..

سال آغوش مضاعف، سال بوسه‌های مُکرّر

340.

 

..

ترس من مردن در سرزمینی است

                  که زن‌هایش بمیرند

                          ولی باد بهاری به موهایشان نخورده باشد.

 

339.

 

..

دروغ انفجاری مهلک است

            در اعتماد به نفس تو

                    و آینده ای که برای خود خواهی ساخت

338.

 

..

هی نگو

چرا اینجوری نگاهم می کنی؟

من که نگاهت نمی کنم

به آب و آتش زده ام

یا غرق می شوم

یا خاکستر

337.

 

..

تنم از خیال هوس

خودم از زمین جا مانده ام

برای دختری که روی مدار سوم

تاریک مانده است

عروسک بیاورید

تنهایی بدتر از تاریکی ست

336.

 

..

تن ام بوی معراج می دهد و ُ

مردی از دامن ام بالا نمی رود !

335.

 

..

شوالیه ای که در من

نفس می کشد

مدام قد می کشد

 

شوالیه ای که در من قد می کشد

هر روز با خودش به جنگ می ایستد

می میرد

زنده می شود

می میرد

زنده می شود

می ...

زند...

334.

 

..

زیر سیگاری

پر از حرف های ننوشته است

حرف های بی پاکتی که یادم رفت

توی چمدان ات بگذارم

 

آن فیلتر

که سرخ می زند

دختری ست که چنگ می کشد

به سر  وُ  

روی ریل

این

که مچاله رفته توی خاکستر

قطعن

به ته خط رسیده است

 

پوکه های قطار شده

هر شب به خیر

لب های نداده می گیرند

و هر صبح

مرده ای توی آینه

برای خودش تسلیت می فرستد

 

به قطار بگو برگردد

به اندازه ی کافی رفته است

بگو قرار شده شاعری

نمای آخر شعرش را

با نخی

لای انگشت های تو بکشد

333.

 

..

دوست دارم :

تو : 3تا!

من : 2تا!